biografie · lit. francuska · lit. włoska · o czasie · o miłości · podróże · społeczeństwo

Jak Tony Halik ominął Pustynię Tatarów

Nie wiem, jak tam u Was ale ja Świąt nie lubię. Żadnych. Bo jakoś od wielu lat to nie jest czas, gdzie w końcu coś mogę tylko nieustannie jeszcze bardziej muszę. Bardziej niż na co dzień. Od lat już odmawiam świątecznych porządków eufemistycznie nazwanych wiosennymi. O myciu okien nie wspominam. Pewnie łatwo mi mówić, bo… Continue reading Jak Tony Halik ominął Pustynię Tatarów

eko · lubimyczytac · o miłości · recenzje · wilk · zwierzęta

Wilk zwany Romeo – Nick Jans

Jedno nie podlegało kwestii: Sherrie musiała go zobaczyć, zarówno ze względu na mnie jak i na siebie. W końcu na pierwszej randce, przed wielu laty, obiecałem jej patrzenie na wilki, i choć kilka razy zdarzyło nam się podejść blisko, nigdy nie udało się podejść wystarczająco blisko. Nie można zaplanować obserwowania wilków, podobnie jak nie da… Continue reading Wilk zwany Romeo – Nick Jans

LC · li. indyjska · lubimyczytac · o miłości · pochodzenie indyjskie · społeczeństwo

Miejsce na ziemi – Umi Sinha

„Pełna emocji i imponująca rozmachem opowieść o miłości i stracie, tożsamości i przynależności” Skreśliłam to, co uważam za nadużycie. Rozmach to miał Proust, Sigrid Undset („Krystyna córka Lavransa”) czy nawet Christensen w „Półbracie” i już nawet nie o strony idzie tylko o zawartość treści w zdaniach, o głębię, o wartość i o wiarygodność nawet jeśli… Continue reading Miejsce na ziemi – Umi Sinha

LC · lit. włoska · o czasie · o miłości · recenzje · tożsamość · wspomnienia · Włochy

Na krawędzi – Gianrico Carofiglio

„Uwagę naszą ściąga ten, kto po krawędzi rzeczy stąpa”* (…) A może niebo było wtedy zachmurzone, a te promienie widziałem zupełnie kiedy indziej, tylko teraz, jak to się często zdarza mieszają mi się wspomnienia. Albo po prostu ponosi mnie wyobraźnia. Mówi się że pamięć nie przypomina filmu zapisanego na taśmie, bezpiecznie schowanej w składziku ludzkiego… Continue reading Na krawędzi – Gianrico Carofiglio

Claroscuro · film · o miłości · społeczeństwo · tożsamość

Rosso Istanbul – Ferzan Özpetek

Książka czekała na mnie od dłuższego czasu i jest to całkowicie mea culpa. Po pierwsze okazałam się kompletnym dyletantem w kwestii kina (nie znałam filmów  Özpeteka) po drugie ogarnęło mnie ostatnio rozleniwienie, powiązane z wykorzystywaniem wszystkich możliwych chwil na nicnierobienie. Do kultury nie lubię podchodzić zadaniowo, taka ze mnie artystka, muszę złapać fazę:-) Aż w… Continue reading Rosso Istanbul – Ferzan Özpetek