o języku · o ksiązkach · pasja

znowu o książkach bez konkretów

W książkach najbardziej lubię, kiedy autor umie przetłumaczyć język spojrzeń na słowa. Wiecie o czym mówię? Czasami ktoś popatrzy się „porozumiewawczo”, jednoznacznie niemal, następuje jakiś przepływ po drodze świetlnej i tajemne porozumienie na trzy sekundy. Świat zamiera a Wy staliście się nagle deszyfrantami i z wielu poplątanych znaków ułożyliście informację. Jesteście pewni, co ona znaczy… Potem… Czytaj dalej znowu o książkach bez konkretów

kulinarnie · LC · lit. polska · lubimyczytac · o języku · społeczeństwo

Na Drugie Stanisław – J. Bralczyk, M. Ogórek

Niech Was nie zwiedzie podtytuł, choć wcale nie kłamie. „Na drugie Stanisław” jest jedynie pośrednio książką o imionach. To doskonały pretekst dla dwóch erudytów z niezwykłym i inteligentnym poczuciem humoru, żeby porozmawiać o… świecie. Myślę, że ani Michałowi Ogórkowi ani Profesorowi Bralczykowi (tak, Bralczyk w naszej świadomości ma na imię Profesor) nie trzeba pretekstów do… Czytaj dalej Na Drugie Stanisław – J. Bralczyk, M. Ogórek

lit. polska · o języku

Mój język prywatny – Jerzy Bralczyk

Kiedy miałam okazję (zaszczyt, przyjemność – w zależności od nastroju, wybieram) studiować na Sorbonie, jednym z moich przedmiotów była stylistyka prozy. Były to bardzo ciekawe zajęcia, z których ja, jako obcokrajowiec, nie mogłam czerpać w pełni. Ale! Na tejże stylistyce zajmowaliśmy się omawianiem figur retorycznych w tekstach literackich; najczęściej była to klasyka. Wyszukiwaliśmy je w… Czytaj dalej Mój język prywatny – Jerzy Bralczyk