o sztuce · Złota Linia · Śmigła

Finisaż wystawy Złotej Linii – Sacrum. Kraków 2013

Urokiem chwil jest chyba czekanie. Rozciąganie w nieskończoność wyobrażeń, przepisywanie, korygowanie, skreślanie i pisanie od nowa scenariuszy. I raz jeszcze i jeszcze, by przeżyć wszystko po wielokroć, ze wszystkich stron. By sweter ubrać na prawą i lewą stronę i nawet głowę przez rękaw przecisnąć. Z całą mocą poczuć bicie zegara, gdy odmierza inny wymiar w… Continue reading Finisaż wystawy Złotej Linii – Sacrum. Kraków 2013

czasy powojenne · Historia · holokaust · LC · lubimyczytac · wojna · wspomnienia

W słusznej sprawie – Sprawiedliwość w Dachau

Po zakończeniu II wojny światowej, w cieniu głośnych procesów w Norymberdze, do Dachau przyjechał młody prawnik, William Denson, by w kilka tygodni uporać się ze zbrodniarzami wojennymi, próbującymi wyprzeć się jakiegokolwiek udziału w mordowaniu i torturowaniu więźniów w obozach Dachau, Mauthausen, Flossenbürg i Buchenwald (który natychmiast kojarzy się ze zwyrodniałą Ilse Koch, zwaną wiedźmą z… Continue reading W słusznej sprawie – Sprawiedliwość w Dachau

Uncategorized

je vais prendre ta douleur – Camille – zabiorę twój ból

wstawaj już postanowione twoje życie zastąpione zabieram twój ból delikatnie, cichutko na palcach tak jak deszcz tańczy walca zabieram twój ból Ta Douleur – Camille Lève toi c’est décidé Laisse-moi te remplacer Je vais prendre ta douleur Doucement sans faire de bruit Comme on réveille la pluie Je vais prendre ta douleur Elle lutte elle… Continue reading je vais prendre ta douleur – Camille – zabiorę twój ból

czasy powojenne · lit. polska · reportaż

Śród żywych duchów

„(…) Jest wstrząśnięta nie tyle śmiercią grabarza (wszyscy pomrzemy), ile faktem jego zesłania. Na Powązkach, gdzie pracował przez całe życie, byłby u siebie. Na Wólce jest nikim. Jest tam bezimienny, jakby nie miał grobu. Grób i tabliczka nie wystarczą jeszcze. Zmarli powinni przebywać wśród swoich, w miejscu, które znają, tak samo jak żywi. – Czy… Continue reading Śród żywych duchów

biografie · Historia · LC · lubimyczytac · recenzje · wojna

w poszukiwaniu ludzkiej twarzy – Stalin. Dwór czerownego cara

Nie będę się rozwodzić na temat fascynacji złem. Nie zamierzam się zagłębiać również w meandry psychiki czerwonego dyktatora. Zrobiło to już wielu i pewnie jeszcze wielu podejmie tę próbę. Trudno powiedzieć o Stalinie, że był barwnym człowiekiem. Bo w kwestii barw, na myśl przychodzi jedynie czerwony, kolor krwi, później partii, a w kwestii człowieczeństwa wolałabym… Continue reading w poszukiwaniu ludzkiej twarzy – Stalin. Dwór czerownego cara